« معرفی آقای محمد محمدی یکی از شعرای ارزشمند شهر قهدریجان »

محمد محمدی قهدریجانی شهر قهدریجان ghahderijan city

محمد محمدی قهدریجانی فرزند مرحوم اسداله ابن مرحوم محمد حسین خان درسال 1320شمسی خانواده ای مذهبی،ولایتی و ادب دوست دیده به جهان گشود و از سن 8 سالگی در یکی از مکتب خانه های قدیم طی دو سال دروس مکتب خانه ای را که در آن زمان تقریبا محدود به قرائت قرآن کریم می شد فرا گرفت.

البته در آن زمان و در قهدریجان تحصیل در کنار کار و بیشتر در زمستانها و اوقات فراغت از کشاورزی بود که آقای محمدی از آن دوران چنین یاد می کند:

 

 گهی فلاح و دهقانی گهی درامرچوپانی   

                                                                  پی تحصیل راهی دشت و بیابانم    

  چه گویم از زمان تنگدستی ها سخن کوتاه  

                                                                 چه بهتر بگذرم زان روزگار نابسامانم    

 

درکنار تلاشهای شبانه روزی تا حد امکان به مطالعه هم می پرداختم و حضور در محضر مرحوم پدرم که شخصی آگاه،زنده دل وعارف بود نیز درپیشرفت من اثر بسزایی داشت.

 

    ز محضر پدرخویش کسب فیضی شد      

                                                             ز اصل وفرع و ز صوم وصلات وقرانم    

    نشد مراد ز مکتب سرای ما حاصل     

                                                                که گشت فیض حضور پدر چو درمانم    

 

وانچه بیشتر و بیشتر باعث ورود و پیشرفتم در عرصه شعر شد عشق خدایی بودکه در هر حال ثابت شده شعر اکتسابی نیست بلکه عشقی هست خدایی وموهبتی هست.

 

    چنان خورشیدعشق ازمشرق دل سربرون اورد

                                                        که دل تسلیم او گردید وبگرفت است دامانم    

    نباشم من به هر شهد و شکر محتاج در عالم

                                                       از ان روزی که رفته شهد عرفان زیر دندانم    

    سرای من اگرخواهی بود بن بست تنهایی

                                                      خیابان امید و کوچه عشق است عنوانم    

محمد محمدی قهدریجانی شهر قهدریجان ghahderijan city

آقای محمدی در سنین نوجوانی و اوائل جوانی به صورت نه چندان جدی وارد عرصه شعر و ادب شد و خود ورود به مرحله جدید و جدی در این عرصه را چنین توصیف می کند:

 درجوانی ونوجوانی اگر چه گاهی شعر می گفتم ولی در حد حرفه ای نبود در 1369درست شب 26/10/1369 همزمان با بمباران عراق توسط چند ملیت ها که بعد از نیمه شب بود که تحولی در من ایجاد شد و از خود پرسیدم که چرا باید ملت هایی که دین و ایمانی پابرجا ندارند دست در دست یکدیگر به سرزمین مقدس حجاز که محل وحی و نزول قران کریم است و از طرفی در قلب ملل اسلامی قرار گرفته حمله کنند و در دیگر کشورهای اسلامی عتبات عالیات و قبله گاه دلهای سوخته شیعیان را بمباران نمایند(جنگ اعراب و اسرائیل) و دیگر کشورها  دست روی دست گذاشته،نشسته وتماشاگر باشند.

 لذا این تفکر مرا وارد عرصه جدیدی نمود و سر آغاز سرودن دیوان اشعار فعلی ام شد.

نظر به رشته ناچیز ما مکن منعم

                                  در این معامله دلبند ماه کنعانم

به سیر خویش چو سلیم که خیزد از کوهی

                                 که نیست مقصد دل غیر بحر عرفانم

منم که گوشه عزلت گرفته تنهایم

                                 تنی غریب و زتن ها همی گریزانم

 

محمد محمدی قهدریجانی شهر قهدریجان ghahderijan city

حاصل تلاش و احتمام آقای محمدی در طی این مدت دیوان شعری است که علیرغم پیگیریهای زیاد از سوی شخص آقای محمدی هنوز به علت برخی مشکلات مالی و بی توجهی های صورت گرفته چاپ نشده است ولی به نظر می رسد که با رفع برخی  مشکلات پیش رو دیوان ارزشمند اشعار ایشان به زودی چاپ و منتشر خواهد شد.

به امید موفقیت روز افزون ایشان در عرصه شعر و ادب